ေနေရာင္ေအာက္မွာသာတဲ့လ

ေနေရာင္ေအာက္မွာသာတဲ့လ

သူမနာမည္က သင္း၀တီစိုး။ က်ေနာ္တို႔အလုပ္တြင္ နည္းျပသင္တန္းဆရာမတစ္ေယာက္။ သူမ၏ဆံပင္ရွည္မ်ားကုိ က်စ္ဆံျမည္းနွစ္ဘက္က်စ္ျပီး ပန္းပြင့္တစ္ပြင့္အျမဲပန္ထားတတ္သည္။

ဆံပင္ပံုစံေျပာင္းသင့္သည္ဟု တခ်ိဳ႕က သူမကိုတိုက္တြန္းတာၾကားဖူးသည္။ ရွိရင္းစြဲ အသက္သံုးဆယ့္တစ္နွစ္ထက္ ပိုၾကီးသေယာင္ျဖစ္ေနသည္ဟု တခ်ိဳ႕က ေ၀ဖန္သည္။ ဘယ္သူေတြဘယ္လိုေျပာပါေစ က်ေနာ္သူမနွင့္စသိသည့္ ငါးနွစ္တာကာလအတြင္း တခါမွသူမဆံပင္ကို သိသိသာသာညွပ္လိုက္တာမေတြ႔ခဲ့။ အုန္းဆီလိမ္းျပီး မဟူရာေရာင္ေတာက္ေနေသာ သူမဆံေကသာကို တန္ဖိုးထားပံုရသည္။ က်ေနာ့္မ်က္စိထဲတြင္ေတာ့ ေျဖာင့္လိုက္၊ ေကာက္လိုက္၊ အေရာင္ဆိုးလိုက္ ျဖစ္ေနေသာ ကာလာေပါင္းစံု ၊ ပံုစံေပါင္းစံုအျပင္အဆင္ေတြၾကား ယဥ္ယဥ္ေလးနွင့္ သူမအသြင္ကြဲျပားေနတာ အမွန္ပင္။ ထို႔ေၾကာင့္ မနက္ခင္း ရံုးသို႔ေရာက္တိုင္း သူမ၏ဆံေကသာကို မသိမသာတခ်က္ က်ေနာ္ၾကည့္ျဖစ္သည္။

ဟိုက္ ... ။

သင္း၀တီစိုးတြင္ဆံပင္ရွည္တို႔ မရွိေတာ့။ နားေအာက္ထိသာသာေလာက္ ညွပ္ပစ္လိုက္သည္။ ဘယ္လိုျဖစ္သြားပါလိမ့္။

သိခ်င္ေစာနွင့္ က်ေနာ္ဟန္မေဆာင္နိုင္ေတာ့။ သူမစားပြဲသို႔လွမ္းသြားျပီး ...

“မသင္း၀တီ .. ဘာလို႔ဆံပင္ေတြညွပ္ပစ္လိုက္တာလဲဗ်ာ”

က်ေနာ့္အေမးကို ပထမေတာ့သူမအံ့ၾသသြားပံုရသည္။ ျပီးမွ ျပံဳးျပီး ...

“က်မလည္း က်မဆံပင္ေတြကိုညွပ္ရတာ နွေျမာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီလိုေလ .. က်မေထာက္ပံ့ေနတဲ့ေက်ာင္းမွာ ကေလးေတြ ဒီနွစ္ေဆာင္းမွာ ပိုေအးေတာ့ ျခံဳစရာေစာင္ေတြလိုလာတယ္။ အလွဴရွင္လည္း ထပ္ရွာမရ။ ဒီလအတြက္ က်မမွာလည္း အကုန္လွဴဖို႔ ေလာက္ငတဲ့ေငြပိုမရွိလို႔ စိတ္ညစ္ေနတုန္း၊ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က ဆံပင္ညွပ္ဆိုင္တဆိုင္က ဆံပင္ေတြ၀ယ္တယ္ဆိုတာၾကားလို႔ သြားေရာင္းလိုက္တာပါ။ တစ္ေသာင္းေက်ာ္ေလာက္ေတာ့ရလိုက္တယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ လိုအပ္တဲ့ပိုက္ဆံအတြက္ ကာမိသြားတာ ၀မ္းသာမိတယ္။”

သူမအေျဖကိုၾကားေတာ့ အသက္ေလးဆယ္ေက်ာ္စျပဳလာေသာေၾကာင့္ ထိပ္ေျပာင္စျပဳေနေသာ က်ေနာ့္ေခါင္းကို ေယာင္ယမ္းျပီးလက္နဲ႔စမ္းလိုက္မိသည္။ နိုင္ငံျခားမွလာေသာနည္းပညာနွင့္ ျပန္စိုက္ထားရေသာ ဆံပင္တခ်ိဳ႕က ထိုးထိုးေထာင္ေထာင္ျဖစ္ေနတာ ခံစားလိုက္ရသည္။ ဒါ့အျပင္ ဆံပင္စိုက္စဥ္က က်ေနာ့္ဦးေခါင္းအေရျပား ပူေလာက္ကိ်န္းစပ္ခဲ့ရသလို၊ က်ေနာ့္ရင္ထဲမွာလည္း သိန္းခ်ီကုန္သြားေသာ ပိုက္ဆံမ်ားအတြက္ ... ။