Book: "အေမွာင္လိႈင္းထဲက သူရဲေကာင္းတို႔ တိုင္းျပည္"

က်မကစာအုပ္တအုပ္ကိုဖတ္ရင္ ဆက္တိုက္ဖတ္ေလ့ရွိတယ္။ သူမ်ားေတြလို ဖတ္လိုက္ ခ်ထားလိုက္ မလုပ္တတ္ဖူး။ ဒါေပမယ့္ က်မကို စာမ်က္နွာ ဆယ္မ်က္နွာေလာက္ကို တစ္ရက္ျခားျပီးဖတ္ရတဲ့ အေျခအေနေရာက္ေစတဲ့စာအုပ္ကေတာ့ စာေရးဆရာမ မနွင္းပန္းအိမ္ေရးတဲ့ "အေမွာင္လိႈင္းထဲက သူရဲေကာင္းတို႔ တိုင္းျပည္" ဆိုတဲ့ စာအုပ္ပါပဲ။

မနွင္းပန္းအိမ္စာအုပ္မွာ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားတဦးစီအေၾကာင္းကို ဇာတ္လမ္းတိုေလးေတြအေနနဲ႔ ေဖာ္ျပထားတယ္။ တေယာက္ကို စာမ်က္နွာ သံုး-ေလးမ်က္နွာ... သံုးေယာက္ဆိုရင္ စာမ်က္နွာဆယ္ရြက္ေလာက္။ ဘ၀သံုးခုအေၾကာင္းကိုဖတ္ျပီးရင္ က်မ ဆက္မဖတ္နိုင္ေတာ့ပါဖူး။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ က်မမ်က္၀န္းေတြ မ်က္ရည္ေတြနဲ႔ ေ၀၀ါးတယ္။ က်မရင္ထဲ ဆို႔နင့္တယ္။ ေနာက္စာတမ်က္နွာကို ဆက္ ဖတ္ဖို႔ အင္အားမရွိေလာက္ေအာင္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရတယ္။

တရုတ္နိုင္ငံက နိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားျဖစ္သူ Zha Jianguo က ခုလို ေျပာခဲ့ပါတယ္ - "To achieve democracy in a country, some people must offer their blood and lives in the struggle. Look at South Korea, or Taiwan: there had been so many crackdowns, so many prisoners. But, wave after wave, individuals rose up. They gave their lives to pave the way to their democracy.” (Read more http://www.newyorker.com/reporting/2007/04/23/070423fa_fact_zha#ixzz1LaXMjZZ4)

သူေျပာခဲ့သလို မနွင္းပန္းအိမ္စာအုပ္ဟာ ျမန္မာျပည္ဒီမုိကေရစီရဖို႔အတြက္ လမ္းခင္းေပးသြားတဲ့ ဘ၀ေတြကို ေဖာ္ျပထားတဲ့ စာအုပ္တအုပ္ပါပဲ။